Bertha von Suttner staat (eindelijk) op het Carnegieplein
Op 10 december 2025 vond op het Carnegieplein de onthulling plaats van het borstbeeld van de beroemde vredesactiviste Bertha von Suttner (1843 – 1914), de eerste vrouw die de Nobelprijs voor de Vrede ontving.
De door beeldhouwster Ingrid Rollema vervaardigde buste werd ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan van het Vredespaleis in 2013 aan de gemeente Den Haag geschonken.
Dat het beeld van Bertha tot stand kwam is vooral te danken aan Eveline Blitz van de Vrienden van Den Haag en Gildegids Rieks Toxopeus, die sedert 2009 geijverd hebben om Bertha op de kaart zetten in Den Haag. Deze vrouw had per slot van rekening een belangrijke rol gespeeld bij de totstandkoming van Den Haag als Stad van Vrede en Recht.
Dankzij hun inzet besloot het bestuur van de Carnegie Stichting ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan van het Vredespaleis een borstbeeld van Bertha te laten maken.
Uit twee gemaakte ontwerpen werd dat van beeldhouwster Judith Pfaeltzer gekozen voor plaatsing in de eregalerij. Het werd op de 100ste verjaardag van het paleis (28 augustus 2013) onthuld door de Liberiaanse Nobelprijs winnares Leymah Gbowee in bijzijn van o.a de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties Ban Ki Moon.
De directeur van de Carnegie Stichting besloot ook het andere ontwerp (van Ingrid Rollema) te laten maken en aan de gemeente Den Haag te schenken voor plaatsing in de openbare ruimte.
De onthulling van dit beeld - de ‘jonge Bertha’ - vond op 3 september 2013 in het Atrium van het stadhuis plaats en werd verricht door Linda Threll Hills, de achterkleindochter van Andrew Carnegie.
Na enige tijd in het Atrium en het Museon gestaan te hebben, kwam het beeld in afwachting van een definitieve plaatsing terecht in de hal van het Academiegebouw van het Vredespaleis.
Uiteindelijk werd 12 (!) jaar later de gewenste locatie goedgekeurd en kon het beeld voor de tweede keer onthuld worden, nu door wethouder Mariëlle Vavier.
Trots kijkt nu de activiste en schrijfster van ‘Die Waffen Nieder’ vanaf haar roestbruine sokkel de bezoekers aan in de hoop, dat de wapens voorgoed worden neergelegd en de vrede, waarvoor zij zich haar leven lang heeft ingezet, er ooit nog komt...